سرمایه گذاری خارجی در بخش کشاورزی

سرمایه گذاری خارجی در بخش کشاورزی

۲۲ مرداد ۱۳۹۷ کد خبر : 2137
بخش کشاورزی یک بخش زیربنایی در کشورهای در حال توسعه از جمله ایران است که بخش قابل ملاحظه ای از تولید ناخالص داخلی و اشتغال را به خود اختصاص داده است. سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی مهم‌ترین و مؤثرترین استراتژی برای کاهش فقر و کاهش مشکلاتی نظیر مهاجرت در مناطق روستایی است که باید بیشتر مورد توجه سیاست گذاران کشورهای در حال توسعه قرار گیرد. پدیده جهانی شدن در بیشتر کشورهای در حال توسعه از جمله ایران موجب شده است که توجه به سرمایه گذاری خارجی در بخشهای مختلف اقتصادی از جمله بخش کشاورزی بیشتر مورد نظر قرار گیرد. سرمایه گذاری مستقیم خارجی نقش بسیار مهمی در پیشبرد رشد اقتصای، انتقال فن آوری، ایجاد اشتغال و کاهش فقر و افزایش استانداردهای زندگی می تواند ایفا کند. تجربه چند دهه گذشته اقتصاد ایران حاکی از عدم توفیق در جذب منابع کافی سرمایه گذاری خارجی برای تسریع در فرایند تولید و اشتغال در کشور می باشد. از این رو لازم است ضمن بررسی فرصت های سرمایه گذاری خارجی در بخش های مختلف اقتصادی کشور، محدودیتها و مشکلات موجود نیز مورد بررسی قرار گرفته و از این مسیر راهکارهایی کاربردی برای بهبود وضعیت ارائه گردد.

مزایای سرمایه گذاری خارجی در بخش کشاورزی عبارتند از: افزایش بهره وری در تولید، بهبود فن آوری های تولید، افزایش ارزش افزوده محصولات بخش کشاورزی، بهبود کیفیت تولیدات کشاورزی، افزایش صادرات محصولات کشاورزی، ایجاد و بهبود زنجیره های عرضه محصولات کشاورزی و کاهش واسطه های غیرضروری، افزایش فرصت های اشتغال در خدمات مرتبط کشاورزی مثل بسته بندی، حمل و نقل و بازاریابی. 

برخی از ظرفیت های مهم و فرصت های سرمایه گذاری در بخش کشاورزی در ایران موارد زیر می باشد.

1- افزایش تقاضا برای محصولات کشاورزی و به دنبال آن تقاضا برای نهاده های کشاورزی و دامی از جمله انواع کودها، بذرهای اصلاح شده، خوراک دام و طیور فرصت مناسبی برای سرمایه گذاران داخلی و خارجی است که علاقمند به سرمایه گذاری در این حوزه می باشند.

2- هر سال میلیون ها تن مواد غذایی در کشورهای در حال توسعه از جمله ایران به دلیل نبود زیرساختهای لازم از جمله سردخانه ها دورریز (ضایعات) می شود. از این رو فرصت های سرمایه گذاری در زمینه تجهیزات نگهداری و انتقال محصولات کشاورزی و صنایع فراوری می تواند برای علاقمندان این حوزه جذاب باشد.

3- سرمایه گذاری در زیرساختهای بخش کشاورزی از جمله زیرساختهای حمل و نقل، انبارداری، کنترل کیفیت، فراوری مواد غذایی، تولیدات کارخانه ای، توزیع، پشتیبانی، و نظایر ان می تواند فرصت های مناسبی برای سرمایه گذاران خارجی در بخش کشاورزی ایجاد کند.

4- سرمایه گذاری در فعالیت های بازاریابی و بازاررسانی محصولات کشاورزی از جمله بسته بندی، درجه بندی محصولات، برندسازی، خرده فروشی و نظایر آن می تواند فرصت های خوبی برای سرمایه گذاران ایجاد کند.

5- سرمایه گذاری در فعالیت های صادرات محصولات بخش کشاورزی که دارای ارزش افزوده بالا باشند و در کشور مزیت نسبی در مورد انها وجود داشته باشد نیز می تواند یکی از حوزه های مناسب برای سرمایه گذاری خارجی در کشور به حساب آید.

6- تولید محصولات اگانیک، تولید گیاهان دارویی و سایر محصولات خاص بخش کشاورزی که در ایران مزیت نسبی در انها وجود دارد.

7- سرمایه گذاری در احداث و بهره برداری از واحدهای صنعتی و نیمه صنعتی تولید محصولات بخش کشاورزی و زیربخش های وابسته از جمله واحدهای گلخانه، واحدهای تولید دام و طیور و نظایر آن.

8- توسعه مکانیزاسیون در بخش کشاورزی و صنایع مرتبط به خصوص با توجه به مسائلی نظیر تغییر اقلیم و کمبود آب در مناطق مختلف کشور.

درکل مواردی مثل ثبات دولت، کیفیت قوانین و مقررات، بوروکراسی اداری، مناقشات سیاسی، تحریم های بین المللی و نظایر آن می تواند روی ارزیابی شرکت های سرمایه گذار از میزان ریسک کشورها و به تبع آن صدور سرمایه به یک کشور اثر گذار باشد. در نتیجه مسائل جذب سرمایه گذاری خارجی در بخش کشاورزی، جدا از مشکلات کلان اقتصادی در کشور نیست. بی ثباتی های اقتصادی و سیاسی، عدم وجود مدیریت یکپارچه، مستقل و پاسخگو در کشور، کمبود زیرساخت های اقتصادی و بلاتکلیفی یا عدم وجود برنامه مشخص و تعهد آور برای دستگاههای اجرایی در زمینه جذب سرمایه گذاری خارجی، از جمله مسائل کلان اقتصادی کشور است که جذب سرمایه گذاری خارجی را در بخش های مختلف اقتصادی کشور با مشکلاتی مواجه کرده است. علاوه بر این ریسک های ماهوی تولید و سرمایه گذاری در بخش کشاورزی و نبود پیشنهادات اقتصادی مشخص و شفاف در روابط تجاری بین المللی، عدم برنامه ریزی جامع برای جذب سرمایه گذاری خارجی در بخش کشاورزی به همراه مشکلاتی نظیر زمان طولانی اخذ مجوز، واگذاری زمین، هماهنگی دستگاههای اجرایی مسئول از جمله نگرانی های دیگر سرمایه گذاران خارجی است. از این رو پیشنهاد می گردد برای توسعه ظرفیت های سرمایه گذاری خارجی در بخش های مختلف اقتصادی از جمله بخش کشاورزی، دستگاههای مسئول در کشور، راهکارهای مشخصی از جمله کاهش بوروکراسی اداری، افزایش زیرساختها و مشوق های سرمایه گذاری و همچنین ارائه پیشنهادات شفاف و سودآور برای سرمایه گذاران خارجی را دنبال کرده و به موازات آن به کاهش تنش های بین المللی و سیاسی کشور همت کرده تا از این مسیر موانع پیش روی سرمایه گذاران به تدریج کاهش یافته و انگیزه های سرمایه گذاری بیشتر شود.

عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد

اقتصاد شرق آخرین ویرایش : ۲۲ مرداد ۱۳۹۷, ۱۶:۳۶


نظر سنجی اقتصاد شرق

اخبار تصویری

پیشخوان خبر

یادداشت ها